Verslag Yvette Nettetal, Reha team West & Otto-Bock cup, 1/10/2017

 

Mijn derde wedstrijd al weer, én de laatste van 2017! Al de hele week gieren de zenuwen door mijn lijf, ik wil hard rijden en zeker geen flater slaan…
Nog een laatste paar trainingen, toch nog even de bergjes hier in de Eifel oprijden, gewoon voor het gevoel, ook al wordt het parcours redelijk vlak.

Zondagochtend. Max Verstappen moet al vroeg racen in Maleisië en dat geeft goede afleiding, eerst even een stukje kijken voor we met het hele gezin op pad gaan. Aanhanger met fiets mee want we passen niet allemaal in de auto. Als we wegrijden gaat Max goed aan kop, dus de spirit zit erin. Dat is tenslotte ook mijn doel vandaag, winnen!
We rijden rustig naar Nettetal, alle tijd om daar rustig rond te kijken en de laatste dingen voor te bereiden. Mijn nieuwe voorwiel is er gisteravond opgezet dus die moet nog even getest worden voor we echt van start gaan.

Onderweg volgen we Max op de telefoon, hij wint! Super!

Aangekomen in Nettetal zien we de eerste deelnemers al rondrijden, het lijkt een goed bezet event te worden, 40 deelnemers. Ook qua dames is het best goed bezet, zelfs 5 dames in de Knee-sit.

Rond 16:45 uur worden we met alle deelnemers vanaf de verzamelplaats naar het parcours gebracht, onder politie-begeleiding. We moeten bij het parcours nog even geduld hebben tot de wielrenners voor ons klaar zijn met hun rondjes. Op zich geen probleem maar het is al later op de dag, het zonnetje is onder en het wordt fris, of eigenlijk koud als je daar staat te wachten!

En dan gaan we, 1 opwarm/verken ronde en dan starten we voor 14 rondjes.

Er zitten enkele scherpe bochten in het parcours en er is een klein heuveltje, al mag dat voor iemand uit de Eifel eigenlijk geen naam hebben. Het gaat meteen al hard. In het eerste rondje heb ik het zwaar, ik kan moeilijk aanhaken bij de mensen waarvan ik vind dat ik ze bij moet kunnen houden. Op wilskracht kom ik er in de tweede ronde weer bij.

Toch moet ik Dorothee Vieth al meteen vanaf de start laten gaan, om haar bij te houden moet ik echt nog wat meer en harder trainen. Mooi doel voor de aanstaande winter!

Samen met Willem van der Wal en Chiel Albers rijden we de meeste rondjes en ik ga harder dan de vorige race op het vlakke. Bij de finish ben ik helemaal leeg en zit mijn hartslag skyhigh, helemaal prima.

Het resultaat mag er zijn, weer een tweede plek. Ik lijk er een abonnement op te hebben, in Nederland steeds achter Laura de Vaan, hier achter Dorothee Vieth. Respect voor beide vrouwen!

Het geweld waarmee de diverse mannen uit andere klassen ons tijdens de race af en toe voorbij kwamen is impressive. Wat een kracht, wat een conditie! Diep onder de indruk ben ik hiervan elke keer weer.

We rijden weer gezamenlijk terug naar de verzamelplaats waarna we binnen worden verwacht voor de diverse prijsuitreikingen en voor een welverdiende heerlijke maaltijd en wat te drinken.

Het was al met al een super dag. De organisatie was super verzorgt onder leiding van Stefan en zeker de moeite naar toe te komen, een aanrader voor 2018!

Tot in 2018!

Yvette

IMG_1641 image3

By |oktober 2nd, 2017|Geen categorie|0 Comments